Clubs als Ferencváros, Dynamo Kyiv, Dinamo Zagreb, Steaua Boekarest, Rode Ster Belgrado en CSKA Sofia waren ooit vaste waarden in het Europese topvoetbal. Rond de val van het IJzeren Gordijn vierden ze hun grootste successen, maar sindsdien is het verval zichtbaar. Verstrikt in de voetbalstructuren en culturen van hun communistische verleden, lukt het de meeste Oost-Europese grootmachten niet om opnieuw te schitteren. Alleen Sjachtar Donetsk en het verrassende FC Sheriff Tiraspol uit Moldavië wisten de sprong te maken – geholpen door de diepe zakken van omstreden oligarchen.
Terwijl in het Westen de voetbalsport professionaliseerde, kwam ook in het Oostblok de topclub op. Maar in contrast met de clubs hier, waren clubs vaak eigendom van Ministeries van Defensie en Binnenlandse Zaken, konden spelers in het dagelijks leven geheim agent zijn, en probeerde de overheid grote invloed uit te oefenen op de clubs en haar spelers.
Mijn nieuwe boek is uit! In Proletariaat aan de bal ga ik op zoek naar de voetbalcultuur van (voormalige) Oost-Europese topclubs. Van Roemenië’s Gouden Generatie tot Sjachtar’s Brazilianen tussen de mijnwerkers in Donetsk.
Vorige week werd de regerende Albanese Socialistische Partij gedwongen een standpunt in te nemen over de prangendste kwestie van het land in de laatste drie decennia.
Slovenië heeft een primeur in Oost-Europa te pakken. Het is namelijk het eerste land in de regio dat het homohuwelijk legaliseert. Ook mogen homostellen nu kinderen adopteren.
Na de val van de Berlijnse muur en de ineenstorting van de communistische regimes in Midden-Europa en het uiteenvallen van de Soviet Unie in 1991, startten westerse democratieën grootschalige hulpprogramma’s ter bevordering van de democratie. Interview met democratie-expert Thomas Carothers (Carnegie Endowment for Peace).
Mediawatchdog RSF sloeg vorige week alarm dat de persvrijheid in Europa verder is ingeperkt. Er is echter ook goed nieuws. Ondanks de coronapandemie is het met de onafhankelijkheid van de pers in Zuidoost Europa juist beter gesteld dan in 2019.
Op vrijdag 19 juni j.l. werd een hooggeplaatste Iraanse rechter dood aangetroffen in een hotel in Boekarest. Was het een ongeluk? Zelfmoord? Of was zijn dood het werk van ayatollahs of criminelen, en daarmee een nieuw hoofdstuk in een lange geschiedenis van politieke moorden in Roemenië?
